PKN
Protestantse Gemeente Witmarsum
 
zo 22 mrt 2020  om 09:30 uur Hoekstien
Voorganger: ds.P.Wattel
Eredienst Trijjeris Ien

digitaal gemeente zijn 22 maart 2020

Vandaag is het de vierde zondag van de 40-dagentijd.

Een mooie psalm om mee te beginnen is Psalm 120, juist in tijden van onzekerheid.
De taal van de psalmen is voor mijn gevoel vaak wat hoogdravend. Het is taal en verbeelding van lang geleden. Maar ik kan mij voorstellen, dat, zeker de mensen die thuis blijven, zich toch wat ontheemd voelen. Het is een vreemde tijd, waarin maar weinig gaat, zoals we dat gewend zijn.

Ik hief mijn stem in vrees en beven
tot God, en Hij wou antwoord geven.
Ik was bekommerd en ik zeide:
‘Ach HERE, kom mij toch bevrijden
van wie het rechte woord verdraaien,
wier lippen niets dan leugen zaaien.’
Gij lastertong, wacht van Gods hand
een scherpe bijl, een felle brand!

Wee mij, want ik ben een ontheemde,
ik lijd hier in een land van vreemden,
reeds al te lang slijt ik verlaten
mijn leven bij wie vrede haten.
Vrede, behoedster van het leven,
u heb ik heel mijn hart gegeven.
Vrede, hoezeer ik voor u pleit,
hun woord is haat, zij gaan ten strijd.


Als we aandacht willen hebben voor iemand, dan is het nodig om niet ergens anders mee bezig te zijn. Dat is voor ons contact met mensen, maar het is ook voor ons contact met God. Daarom is het goed om ons hoofd ‘leeg’ te maken.
We mogen loskomen van het gevoel, dat we op de een of andere manier gefaald hebben.
We mogen loskomen van het gevoel, dat we anders hadden moeten leven.
We mogen ook loskomen van onze zorgen, voor anderen, voor onszelf.
Dit moment is het moment om met volle aandacht er voor God te zijn en er zo ook voor en met anderen te zijn.

Psalm 64 klinkt ook wat zwaar, maar als je de woorden tot je door laat dringen, zit er toch wel veel in:
Behoed mij, HEER, hoor naar mijn klagen!
De vijand trekt mij tegemoet.
Al wat er woedt en onrecht doet
is tegen mij, legt mij zijn lagen.
Doe redding dagen!

Er is vanmorgen ook weer een verhaal voor de kinderen. Jullie kunnen daar een mooie tekening bij maken voor de mensen in Aylva State, die geen bezoek meer mogen ontvangen. Alvast veel plezier met tekenen.

“Wat doet die man raar”, zegt Kees zacht tegen moeder. Hij is blij, dat moeder even tijd heeft om met hem naar buiten te gaan. De hele dag binnen zitten is geen lol aan. En bij moeder in de keuken taal of rekenen doen is ook niet zo leuk.

“Ik denk dat die man blind is”, zegt moeder tegen Kees. “Maar misschien kun je het hem zelf vragen”, zegt moeder.
Kees schrikt. Het is toch wel eng om iemand met een zonnebril op te zien met een lange dunne witte stok met twee rode bandjes erop. Bovendien heeft hij in z’n oren geknoopt, dat hij niet dichtbij andere mensen mag komen, om besmetting met het coronavirus te voorkomen. Anderhalve mete afstand moet hij houden. Maar de hand van moeder kan hij wel vasthouden.
“Wat is er jongen?” zegt de man met de zonnebril op.

“Sorry meneer”, zegt Kees, “ik heb nog nooit iemand in de winter met een zonnebril op gezien, en ook niet met zo’n stok.”
“Dat snap ik,” zegt de man, “maar de zonnebril draag ik, omdat mijn ogen er vreemd uitzien. Want ik ben blind. En dan worden mensen bang van mij. Dan willen ze niet met mij praten en dan voel ik mij erg alleen.”

“Wat naar”, zegt Kees.
“Ja,” zegt de man, “het is jammer, dat ik niet kan genieten van de kleuren van de bloemen en van de dieren en van de kleuren van de mensen. Maar aan de andere kant kan ik wel heel goed horen. En ik kan ook goed voelen. En ik weet ook heel goed hoe ik door deze straat moet lopen, tenminste als er niets veranderd is.
Kees kijkt even om zich heen.

Dan ziet hij, dat er een fiets is omgevallen. Hij wijst naar de fiets en zegt: “Ziet u die fiets meneer? Die is omgevallen.”
“O, wat fijn, dat je dat zegt”, zegt de man, “waar zie je die fiets?”
“Als u rechtdoor loopt, loopt u er zo tegenaan. Wacht maar, ik trek hem wel even weg”.
En weg is Kees. Hij sjort aan de fiets, totdat die uit de weg is.
“Zo, nu kan u veilig verder lopen”.

“Dank je wel, jongen”, zegt de man. “Wat ben jij een fijne jongen! Zo ben je eigenlijk mijn ogen. Hoe heet je?
“Ik heet Kees meneer,” zegt Kees.
“Dat is een mooie naam. Dank je wel Kees!”
“Dag meneer!”

Willen jullie daar een mooie tekening bij maken?

Vandaag lezen we uit het evangelie: Johannes 9:1-13 en 24-41
In het voorbijgaan zag Jezus iemand die al vanaf zijn geboorte blind was. Zijn leerlingen vroegen: ‘Rabbi, hoe komt het dat hij blind was toen hij geboren werd? Heeft hij zelf gezondigd of zijn ouders?’ ‘Hij niet en zijn ouders ook niet,’ was het antwoord van Jezus, ‘maar Gods werk moet door hem zichtbaar worden. Zolang het dag is, moeten we het werk doen van hem die mij gezonden heeft; straks komt de nacht en dan kan niemand iets doen. Zolang ik in de wereld ben, ben ik het licht voor de wereld.’ Na deze woorden spuwde hij op de grond. Met het speeksel maakte hij wat modder, hij streek die op de ogen van de blinde en zei tegen hem: ‘Ga naar het badhuis van Siloam en was u daar.’ (Siloam is in onze taal ‘gezondene’.) De man ging weg, waste zich, en toen hij terugkwam kon hij weer zien.


Zijn buren en de mensen die hem kenden als bedelaar zeiden: ‘Is dat niet de man die altijd zat te bedelen?’ De een zei: ‘Ja, die is het,’ en de ander: ‘Nee, maar hij lijkt er wel op.’ De man zelf zei: ‘Ik ben het echt.’ Toen vroegen ze: ‘Hoe zijn je ogen opengegaan?’ Hij zei: ‘Iemand die Jezus heet, maakte wat modder, streek die op mijn ogen en zei: “Ga naar Siloam om u te wassen.” Ik ging erheen, en toen ik me gewassen had kon ik zien.’ Ze vroegen: ‘Waar is die man?’ ‘Dat weet ik niet,’ zei hij.
Toen namen ze de man die blind geweest was mee naar de farizeeën.

....
Toen riepen ze (de Joden) de man die blind geweest was weer bij zich. ‘Geef Gód de eer,’ zeiden ze, ‘die man is een zondaar, dat weten we toch.’ ‘Of hij een zondaar is weet ik niet,’ zei hij, maar één ding weet ik wel: ik was blind en nu kan ik zien.’ Ze drongen aan: ‘Wat heeft hij met je gedaan? Hoe heeft hij je ogen geopend?’ ‘Dat heb ik u toch al verteld.’ zei hij, ‘maar u luistert niet! Wat wilt u nog meer horen? Wilt u soms leerling van hem worden?’ Nu vielen ze tegen hem uit: ‘Je bent zelf een leerling van hem! Wij zijn leerlingen van Mozes. Van Mozes weten we dat God met hem gesproken heeft, maar van deze man weten we niet waar hij vandaan komt.’ De man antwoordde: ‘Wat vreemd dat u niet begrijpt waar hij vandaan komt, terwijl hij mijn ogen geopend heeft. We weten dat God niet naar zondaars luistert, maar wel naar iemand die vroom is en zijn wil doen. Dat de ogen van iemand die blind geboren is geopend worden - dat is nog nooit vertoond! Als die man niet van God kwam, zou hij dit toch niet hebben kunnen doen?’ Toen riepen ze: ‘Jij, sinds je geboorte een en al zonde, wil jij ons de les lezen?’ En ze joegen hem weg.


Jezus hoorde dat en zocht hem op. Hij vroeg: ‘Gelooft u in de Mensenzoon?’ ‘Als ik wist wie het was, heer, zou ik in hem geloven,’ zei hij. ‘U kijkt naar hem en u spreekt met hem,’ zei Jezus. Toen zei de man: ‘Ik geloof, Heer,’ en hij boog zich voor Jezus neer. Jezus zei: ‘Ik ben in de wereld gekomen om het oordeel te vellen. Dan zullen zij die niet zien, zien en zij die zien, zullen blind worden.’ Een paar farizeeën die bij hem stonden en dat hoorden, zeiden: ‘Wij zijn toch zeker niet blind!’ ‘Was u maar blind,’ zei Jezus, ‘dan zou u zonder zonde zijn. Maar u beweert dat u kunt zien, en dus blijft uw zonde.’

De discussies met de Joden in het Johannesevangelie zijn wat ingewikkeld.
Maar wel duidelijk is, dat de blinde man genezen is en dat hij in Jezus als de Mensenzoon geloofde.
Uiteindelijk gaat het niet om de verhalen, maar om onze eigen houding.

 


Daar helpt LB.858 ons mee:
Vernieuw in ons, o God,
uw liefde, lentelicht.
Herstel ons naar uw beeld en strijk
het kwaad uit ons gezicht.

Beadem ons, o Geest,
met wonderlijke kracht,
dan opent zich het leven weer,
een bloem in volle pracht.

Geef ons, o Christus, deel




 

terug
 
 

Moderamen-omtinkers-pastorale raad
datum en tijdstip 04-06-2020 om 19.00 uur
meer details

Eredienst Trijjeris Ien
datum en tijdstip 07-06-2020 om 09:30 uur Hoekstien
Hoekstienmeer details

Eredienst Trijjeris Ien
datum en tijdstip 14-06-2020 om 09:30 uur Koepel
Koepelmeer details

 
Fryslan foar Rwanda

Steeds meer Friese kerken zetten zich in voor christenen in Rwanda.
Het is één van de kleinste Afrikaanse landen, slechts acht keer groter dan Friesland en bovendien even groen. Maar waar Friesland bekend is om de Friese meren, is Rwanda het land van duizend bergen. Tot 2022 gaan veel Friese kerken aan de slag voor Rwanda: Fryslân foar Rwanda!
Meer weten, gan naar http://Kerkinaktie.nl

Klik op onderstaande link voor een film

http://vimeo.com/311692695
 
Poster

Deze poster is een initiatief van ds.Anne Meta Kobes van de protestanse gemeente Heerenveen.
De woorden uit 1 Korinte 13 vers 7 liggen als basis onder deze poster
Door de liefde verdraag je alles wat er met je gebeurt.Door de liefde blijf je volhouden
 
 
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.